Poniedziałek. Słowo, które brzmi jak budzik bez drzemki. A jednak – zanim zdążymy westchnąć i teatralnie przewrócić oczami – zatrzymajmy się na chwilę. Bo oto stoi przed nami świeży tydzień, jeszcze ciepły, pachnący możliwościami… i kawą. Szczególnie kawą
Są tacy, którzy twierdzą, że poniedziałki to zło konieczne. Ale spójrzmy na to inaczej:
to jedyny dzień tygodnia, który daje nam czystą kartkę bez żadnych poprawek. Wtorek już coś od nas chce, środa zaczyna rozliczać, a piątek tylko przypomina, że mogliśmy zrobić więcej.
A poniedziałek? On jeszcze wierzy w nasze najlepsze wersje.
Wyobraźmy sobie, że jesteśmy bohaterami własnego felietonu. Taki trochę redaktor życia codziennego. Mamy wpływ na nagłówki („Dzień zaczął się dobrze!”), możemy zmienić narrację („Nie muszę – mogę”) i co najważniejsze – mamy prawo do lekkiego dystansu. Bo jeśli coś się nie uda, zawsze można dopisać: „ciąg dalszy nastąpi”.
A skoro o dystansie mowa – nie traktujmy wszystkiego śmiertelnie poważnie. Kto powiedział, że poniedziałek musi być idealny? Wystarczy, że będzie wystarczająco dobry.
Że kawa nie wystygnie za szybko, że ktoś się uśmiechnie (nawet jeśli to będzie tylko nasze odbicie w lustrze 
), że znajdziemy jeden mały powód do zadowolenia.
), że znajdziemy jeden mały powód do zadowolenia.Bo prawda jest taka: życie nie zaczyna się „od jutra”. Ono już trwa…
Właśnie teraz. W tym poniedziałku, który może być początkiem czegoś fajnego – albo przynajmniej początkiem dobrej historii do opowiedzenia przy kolejnej kawie.
Więc podnieśmy filiżankę. Za spokój w głowie, lekkość w sercu i odrobinę humoru w kieszeni. A jeśli coś dziś pójdzie nie tak – trudno.
Jutro też jest dzień.
Ale dzisiaj?
Dzisiaj jest nasz.
Dobrego poniedziałku 
Dobrego Tygodnia 